Urodził się w 1940 roku. Po ukończeniu LO w Lubawie w 1958 roku rozpoczął studia na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom magistra w zakresie geologii inżynierskiej i hydrogeologii uzyskał w 1964 roku. Stopień naukowy doktora nauk przyrodniczych uzyskał w roku 1971, a doktora habilitowanego w 1981 r. W 1996 otrzymał tytuł naukowy profesora.
Prowadzi lub prowadził m. in. wykłady, seminaria ( proseminaria ) i ćwiczenia z mechaniki gruntów, fundamentowania, geologii inżynierskiej, geologii stosowanej itp. Opublikował 130 artykułów ( w tym 3 monografie ), wykonał samodzielnie lub we współautorstwie ponad 150 ekspertyz, dokumentacji geologiczno-inżynierskich i opracowań naukowo-badawczych dla gospodarki narodowej. Jest współautorem kilku podręczników i instrukcji. Wypromował 4 doktoraty oraz 55 magistrów.
Jest członkiem m. in. International Association of Engineering Geology, International Society for Soil Mechanics and Foundation Engineering, Polskiego Komitetu Geotechniki. Był członkiem Rady Naukowej Ośrodka Rozwojowego Przemysłu Siarkowego w Machowie koło Tarnobrzega. Od 1989 r. współpracuje z Komitetem „On Landslides” International Society for Soil Mechanics and Foundation Engineering, a od 1994 r. jest korespondentem naukowym w czasopiśmie francuskim Hydrogeology BRGM. W roku 1988 brał udział w inżyniersko-geologicznej ekspertyzie dotyczącej ustalenia przyczyn zagrożenia i sposobów zabezpieczenia świątyni Hatshepsut w Deir el-Bahari w Egipcie.
Po roku 1992 kierował 4 projektami zespołowymi KBN. Jest laureatem Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, otrzymał nagrody J.M. Rektora UW i Ministra Nauki. Od 1978 r. nieprzerwanie pełni funkcje dyrektora lub wicedyrektora Instytutu Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej UW, a od 1990 roku jest kierownikiem Zakładu Geologii Inżynierskiej.
Jest ekspertem Ministra Środowiska oraz członkiem Komisji Dokumentacji Geologiczno-Inżynierskiej i Głównej Geologicznej Komisji Egzaminacyjne przy Ministerstwie w zakresie geologii inżynierskiej.