Urodzony 25 września 1902 r. w Sampławie. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Rożentalu (1908 – 1915). W 1915 r. rozpoczął naukę w progimnazjum lubawskim. W 1917 r. wstąpił do tajnego Towarzystwa Tomasza Zana. W 1919 r. działał w tajnej drużynie skautingu, a następnie od 1920 r. w gimnazjalnej drużynie harcerskiej. Po ukończeniu lubawskiego progimnazjum w 1921 r. jako abiturient, uczył się następnie w liceum klasycznym w Toruniu, gdzie w 1924 r. zdał egzamin dojrzałości.
W marcu 1934 r. uzyskał na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej dyplom inżyniera dyplomowanego budownictwa naziemnego. W czasie studiów brał czynny udział w pracach polskiej korporacji „Rosevia” i Bratniej Pomocy. Zatrudniony był przy budowie wielu obiektów: dworca kolejowego we Władysławowie, magazynu portowego i chłodni rybnej w Gdańsku, mieszkaniowej kolonii robotniczej w Gdyni. Od września 1936 r. zamieszkał w Bydgoszczy, gdzie pracował w Oddziale Budownictwa Zarządu Miejskiego w Bydgoszczy.
W 1945 r. pracował w Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego w Bydgoszczy 1947 r. opracował projekt budowy nowego gmachu teatralnego (Teatr Polski w Bydgoszczy). Od listopada 1948 r. objął stanowisko głównego architekta w Biurze Projektów Budownictwa Przemysłowego w Bydgoszczy; w czerwcu 1955 r. został kierownikiem Pracowni Urbanistycznej Wojewódzkiego Zarządu Architektoniczno – Budowlanego. Był czynnym członkiem wielu organizacji społecznych. Aktywnie działał w Towarzystwie Miłośników Miasta Bydgoszczy (od 1936 r.). był cenionym prelegentem dziejów miasta, jego architektury i planów rozbudowy miasta. Odznaczony był wieloma odznaczeniami, m.in. Złoty Krzyż Zasługi w 1956 r. Zmarł 8 czerwca 1976 r. w Bydgoszczy. Na wniosek Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy jedną z ulic w Nowym Fordonie nazwano jego imieniem.