Urodził się 27 IX 1903 r. w Sząbruku pow. Olsztyn. Uczeń progimnazjum lubawskiego w latach 1920- 1922. Studia z zakresu filologii klasycznej odbywał od 1924 r. na UP- magisterium w 1928 r., doktorat w 1931 r., habilitacja w 1936 r.; potem na Uniwersytecie Berlińskim (1931-1932). Wojnę spędził w obozach jenieckich w Brunszwiku i Dobiegniewie. W 1945 r. organizował gimnazjum w Nowym Mieście Lubawskim. Był profesorem i kierownikiem katedry filologii klasycznej na Uniwersytecie Wrocławskim ( 1946- 1957 ). W latach 1957- 1973 jako prof. UP pełnił funkcję dziekana Wydziału Filologicznego ( 1958- 1960 ) i kierownika katedry hellenistyki od 1960 r. Był członkiem rzeczywistym PAN i ZG Pol. Tow. Filologicznego. Uniwersytet Wrocławski przyznał mu w 1980 r. doktorat honorowy. Wydał kilkadziesiąt prac naukowych na temat greckiego dramatu satyrowego, greckiej tragedii, komedii i poezji. Opublikował ok. 200 pozycji w tym 10 książek, m.in. „Słownik warmiński”. Za wspomnienia „Moja droga przez życie” (wyd. 1987) otrzymał nagrodę tygodnika „Polityka”. Zmarł 29 IV 1997 r. w Poznaniu.